سپس اضافه مىكند در برابر اين فرمان از دو حال خارج نيست « اگر سرپيچى كنيد و روى گردان شويد پيغمبر ص مسئول اعمال خويش است ( و وظيفه خود را انجام داده ) و شما هم مسئول اعمال خود ( و وظيفه شما اطاعت صادقانه است ) ( * ( فَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّما عَلَيْه ما حُمِّلَ وَعَلَيْكُمْ ما حُمِّلْتُمْ ) * ) . اما اگر از او اطاعت كنيد ، هدايت خواهيد شد ( * ( وَإِنْ تُطِيعُوه تَهْتَدُوا ) * ) زيرا او رهبرى است كه جز به راه خدا و حق و صواب دعوت نمىكند . و در هر حال بر پيامبر ص چيزى جز ابلاغ آشكار نيست ( * ( وَما عَلَى الرَّسُولِ إِلَّا الْبَلاغُ الْمُبِينُ ) * ) . او موظف است فرمان خدا را آشكارا به همگان برساند خواه بپذيرند يا نپذيرند و پذيرش و عدم پذيرش اين دعوت ، سود و زيانش متوجه خود آنها خواهد شد و پيامبر ص هرگز موظف نيست كه مردم را اجبار به هدايت و قبول دعوت و اجبار كند . جالب اينكه : از مسئوليتها در آيه فوق تعبير به بار ( سنگين ) شده است ، و در واقع چنين است هم وظيفه رسالت پيامبر ص و هم اطاعت صادقانه از دعوت او بارى است بر دوش كه بايد آن را به منزل رساند و جز مردم مخلص توانايى حمل آن را ندارند ، لذا در روايتى از امام باقر ع در وصف پيامبر ص مىخوانيم كه از پيامبر ص چنين نقل مىكند كه فرمود : يا معاشر قراء القرآن اتقوا اللَّه عز و جل فيما حملكم من كتابه فانى مسئول و انتم مسئولون : انى مسئول عن تبليغ الرسالة ، و اما انتم فتسألون عما حملتم من كتاب اللَّه و سنتى : « اى خوانندگان قرآن ! از خداوند بزرگ بترسيد ، بپرهيزيد نسبت به كتابش كه بر دوش شما نهاده است ، چرا كه من مسئولم و شما هم مسئوليد : من در برابر تبليغ رسالت مسئولم ، اما شما در برابر كتاب اللَّه و سنت من كه بر دوشتان نهاده شده است » .